عشقه که دلیل اشکاته عشقه که همیشه همراته شاید نمیدونی اما عشق مرهم تموم درداته عاشق که بشی حالت حال دل مجنونه دست خود آدم نیست فکرت همه جا اونه عاشق که بشی مستِ بوی نم بارونی چشماتو که می بندی تو خاطره هاتونی هواش میزنه به سرت ولی د

خواستم با یک غزل از عشق معنایت کنم عـاشقـانه در سکـوت شب تماشایت کنم خـواسـتم امشب کنـار پنجـره در نــور مـاه در تـمــام خــاطــرات کـهنـه پـیـدایـت کنـم خواستم در سجده گاه معبد چشمـان تــو جــان فـدای آن نگــاه مست زیـبـایت کنـم عطر گـلهـای تن

روزگــاری را بــدون عـشـق سر کردم، نشد خواستم دیوانـهوار از عشق بـرگـردم، نـشد هـیـچ کس دلـواپـسـیهــای مــرا بـاور نکرد هیچ کس در خـاک غربتخیز هـمدردم نشد بـغـض کـردم، مـویـه کـردم تا سحر نام تو را گریه کردم، گریه هم تسکین سردردم نشد هر چه کردم عـشق را از خانهام بیرون کنم عـاقبـت پـیـش دل عـاشق کم ...